سید روح الله موسوی خمینی در روز بيستم جمادى الثانى 1320 مطابق با 30 سنبله/شهريـور 1281 برابر با 24 سپتامپر 1902 در شهرستان خمين از توابع استان مركزى ايران در خانواده‌اى اهل علـم و دیانت چشم به جهان باز کرد

و در 14 جوزا/خرداد سال 1368 در سن 87 سالگی به دیار باقی رهسپار گردید.
پس از اعلام انقلاب سفید یا انقلاب شاه و مردم در ماه جدی/دی 1341 از سوی محمدرضا پهلوی با اصولی شش‌گانه که شامل اصلاحات ارضی، ملی کردن جنگل‌ها و مراتع، فروش کارخانه‌های دولتی به بخش خصوصی، سهیم شدن کارگران در سود کارخانه‌ها، اعطای حق رأی به زنان و ایجاد «سپاه دانش» می‌شد. شاه از مردم درخواست کرد که با شرکت در رفراندوم به‌ آن رأی بدهند.
اعلام انقلاب سفید با اعتراض علما بویژه امام خمینی ره مواجه گردید و آن را به ضرر ملت ایران و سود آمریکا و اسرائیل می‌دانست. بنا براین ایشان در دیدار با علمای قم رفراندوم اعلام شده از سوی رژیم پهلوی را تحریم نمود.
پس از برگزاری رفراندوم در تاریخ 6 دلو/بهمن 1341 امام خمینی مردم ایران را به مبارزه منفی علیه حکومت فراخواند و شاه را به تمکین در برابر اسلام و علماء فراخواند. شاه نیز در ۲۳ اسفند آن سال در سخنانی تند، کسانی را که رفراندوم را تحریم کرده بودند به سرکوب و شدت عمل تهدید کرد. متقابلاً امام خمینی، طی بیانیه‌ای نوروز سال جدید، یعنی ۱۳۴۲ را عزای عمومی اعلام کرد و از انقلاب سفید شاه به «انقلاب سیاه» تعبیر کرد و آن را هم‌سو با اهداف آمریکا و اسرائیل دانست.
این تصمیم امام باعث شد که مزدوران رژیم در 2/حمل/فروردین 1342 به مدرسه فیضیه هجوم برده و به ضرب و شتم طلاب که مشغول عزاداری به مناسبت شهادت امام صادق (ع) بودند پرداختند که به شهادت و زخمی شدن عده ای از طلاب مدرسه فیضیه انجامید.
این فاجعه مبارزات ملت ایران را وارد مرحله تازه‌ای کرد و با اعتراض شدید امام خمینی رو برو گردید و شاه را به‌عنوان عامل اصلی جنایت و هم‌پیمان با آمریکا و اسرائیل یاد کرد و از سکوت علمای قم و نجف و دیگر کشورهای اسلامی گلایه نموده گفتند «امروز سکوت، همراهی با دستگاه جبار است.» روز بعد، از این حادثه امام بیانیه‌ای را با عنوان «شاه‌دوستی یعنی غارتگری» منتشر کرد که در تاریخ انقلاب جایگاه ویژه‌ای دارد. در این اعلامیه، او به محاکمۀ حکومت شاه پرداخت و «تقیه» را در آن شرایط حرام دانست. امام خمینی به اعتراضات خود ادامه داده و در تاریخ 13 جوزا/خرداد به مناسبت روز عاشورای حسینی در سخنرانی آتشین خود به شاه حمله نموده و او را از انجام اقدامات خلاف اسلام برحذر داشت.
این سخنرانی امام باعث شد که رژیم اقدام به دست گیری امام نماید و در ساعت ۳ بامداد ۱۵ جوزا/خرداد، چند مأمور ساواک در تاریکی شب و پس از محاصرۀ خانه امام، به درون خانه ریختند و ایشان را دستگیر کرده ابتدا به بازداشتگاه باشگاه افسران و س‍پس غروب روز بعد، به زندان قصر واقع در تهران بردند.
خبر دستگیری و زندانی نمودن امام ابتدا در قم و سپس در شهرهای دیگر به سرعت پیچید و واکنش‌هایی را به‌دنبال داشت. مردم در تهران، قم، شیراز، مشهد و ورامین و پیشوا به خیابان‌ها ریختند و شعارهایی نظیر «یا مرگ یا خمینی» سردادند. این قیام‌ها توسط نیروهای امنیتی به شدت سرکوب شد و تعداد زیادی از مردم به شهادت رسیدند.
امام پس از اعتراض و فشار مردم و علما آزاد و به شهر مقدس قم مراجعت نمود. امام خمینی پس از سخنرانی اعتراض آمیز به تصویب لایحه کاپیتولاسیون (مصئونیت مجرمین آمریکائی در ایران) در 13 عقرب/آبان1343 در مسجد اعظم قم دستگیر و به ترکیه و سپس به عراق تبعید گردید.
امام خمینی (ره) در سال های اقامت در عراق به رهبری مبارزه با رژیم پهلوی ادامه داده و به همین دلیل در پاییز سال 1357 با هماهنگی رژیم پهلوی و رژیم بعث عراق، ایشان ناگزیر از خروج از عراق شده و در تاریخ 14/میزان/مهر 1357 وارد فرانسه گردیده و در روستای نوفل لوشاتو در حومه پاریس اقامت گزید .
با اقامت امام خمینی (ره) در پاریس انقلاب جان تازه گرفت و انعکاس سخنان و نظرات ایشان در رسانه های غربی رژیم پهلوی را در ضعف و انزوا قرار داد و مردم ایران هم با برپایی تظاهرات در شهرهای مختلف ایران فشار بر رژیم را بیشتر کردند.
در بدو ورود امام خمینی به پاریس، نمایندگان دولت فرانسه با امام ملاقات کرده و پیام رسمی دولت را مبنی بر ممانعت از هرگونه فعالیت سیاسی در این کشور ابلاغ کردند. امام در پاسخ با همان قاطعیتی که به مسئولین عراقی برخورد داشتند، فرمودند که این گونه محدودیتها خلاف ادعای دموکراسی است:

«ما فکر می کردیم که اینجا مثل عراق نیست. من هر کجا بروم حرفم را می زنم. من از فرودگاهی به فرودگاه دیگر و از شهری به شهر دیگر سفر می کنم تا به دنیا اعلام کنم که تمام ظالمان دنیا دستشان را در دست یکدیگر گذاشته اند تا مردم جهان صدای ما مظلومان را نشنوند. ولی من صدای مردم دلیر ایران را به دنیا خواهم رساند. من به دنیا خواهم گفت که در ایران چه می‌گذرد».

در پی اخطار دولت فرانسه به امام خمینی مبنی بر عدم فعالیت سیاسی، سیل تلگرافها و نامه‌های شخصیتهای سیاسی و مذهبی و جمعیت‌ها و دانشجویان و علمای داخل و خارج کشور برای ژیسکاردستن رئیس جمهور و مقامات فرانسوی سرازیر شد که مصرانه خواستار آزادی عمل رهبر انقلاب بودند. محبوبیت امام و فشار افکار عمومی سبب شد تا مسئولین فرانسوی بدون آنکه رسماً موضع خود را اعلام کنند، در عمل از فشارهای خود کم کردند.
در مدت اقامت چهار ماهه امام در پاریس، نوفل لوشاتو از یک روستای گمنام به شهرت جهانی رسید و مهمترین مرکز خبری جهان بود و مصاحبه‌های متعدد و دیدارهای مختلف امام دیدگاههای ایشان را در زمینه حکومت اسلامی و هدفهای آینده انقلاب برای جهانیان بازگو می‌کرد. به این ترتیب جمع بیشتری از مردم جهان با اندیشه و قیام ایشان آشنا شدند و از همین جا بود که بحرانی ترین دوران نهضت را در ایران رهبری کرد. مسائل ایران و انقلاب اسلامی در این مدت در صدر اخبار جهان قرار داشت.
فشار مردم از یک سو و رهبری هوشمندانه و دقیق امام از سوی دیگر شاه را مجبور به فرار از ایران نموده و زمینه را برای پیروزی انقلاب فراهم کرد.
خروج شاه از ایران امام خمینی را مصمم به بازگشت به ایران نمود تا میخ آخر را بر تابوت رژیم بکوبد. وی با مراجعت به ایران در 12 دلو/بهمن 1357 و سرود پیروزی را در صبح 22 دلو/بهمن 1357 نواخته و درخت انقلاب را به ثمر نشاند.
با سرنگونی رژیم پهلوی و پایان حکومت 57 ساله شاهنشاهی با حمایت و رأی قاطع مردم ایران نظام جمهوری اسلامی را اساس گذاشت.
امام خمینی پس از حدود 25 سال مبارزه و رهبری انقلاب اسلامی که از 15 جوزا/خرداد 1342 آغاز گردید سر انجام در تاریخ 14جوزا/ خرداد 1368 به لقاء الله پیوست.

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS